Dagboek van een beul

5 juni 1573. ‘Lienhardt Russ, woonachtig in Zeyern, dief, in Steinach ter dood gebracht door ophanging. Mijn eerste terechtstelling.’ Aldus begint het dagboek van Frantz Schmidt (1554-1634). Gedurende vijfenveertig jaar was hij beul van beroep; hij doodde eigenhandig 361 mensen en folterde een veelvoud daarvan. De beul is een zeer beladen symbool van het vroegmoderne Europa, een figuur die door de gemeenschap die hij diende met de nek werd aangezien en geminacht. Maar Meester Frantz, zoals hij liefkozend werd genoemd, was tevens een geëerd lid van de lokale elite, alom gerespecteerd om zijn vroomheid en loyaliteit. Hoe brachten beulen in de vroegmoderne tijd hun akelige beroep in overeenstemming met hun aspiraties voor sociaal aanzien en de christelijke moraal? Dit zeldzame dagboek, waarin de schrijver alle executies en lijfstraffen die hij gedurende zijn vijfenveertigjarige loopbaan uitvoerde heeft vastgelegd, stelt ons in staat ons in te leven in de gedachten en ervaringen van een beul.