De weg omhoog

Arbeiderszoon, duivenmelker en ‘mavo-klantje’ Martin Bons realiseert zich na een opmerking van een jongen uit 5 atheneum dat studeren belangrijk is. Op zijn 23ste komt het ervan. Sindsdien verkeert hij in twee werelden en vraagt hij zich voortdurend af waar hij thuishoort. Als hij op latere leeftijd de Alpe d’Huez ontdekt,voelt hij zich daar wél thuis. Inmiddels heeft hij de col zestig keer beklommen, maar nog nooit onder het uur gereden (snelste tijd 1:01:17). Bons rust niet voordat hij dat één keer in zijn leven heeft gedaan. Tijdens zijn poging overziet hij wat er gebeurt op de weg omhoog, zowel op de Alpe als op de maatschappelijke ladder.