Niemand is waterdicht

Bert Schierbeek stond aan de wieg van de Vijftigers. Zijn veelzijdigheid was legendarisch: hij schreef essays, toneel, poëzie en proza. De Tweede Wereldoorlog maakte van hem een schrijver. Hij sloot zich aan bij een verzetsgroep en ontsnapte in 1943 aan een arrestatie; negentien andere leden liepen in de val liepen en werden gefusilleerd.
Na de bevrijding tekende Schierbeek met het experimentele Het boek Ik protest aan tegen de naoorlogse artistieke en politieke behoudzucht. Zijn Amsterdamse bovenhuis werd het trefpunt van de Vijftigers; Remco Campert, Jan Hanlo en Simon Vinkenoog kwamen er vaak over de vloer. Daar ontwikkelde zich ook een moeizame ménage à trois tussen Schierbeek, zijn vrouw Frieda Koch en zijn huisgenoot en vriend Lucebert.
Schierbeek bezorgde zijn literaire vrienden ook een platform: De Bezige Bij. Voor die uitgeverij was hij als adviseur en bestuurslid gezichtsbepalend. En dan was er nog de vruchtbare samenwerking met beeldend kunstenaars als Karel Appel, Jef Diederen, Cas Oorthuys en Corneille. Niemand is waterdicht schetst het leven en werk van een kleurrijk en vernieuwend schrijver.